Anetka chciala bardzo zobaczyc ten film. Akurat zlapalismy chwile oddechu pomiedzy spotkaniami z Klientami i w piatkowy wieczor wybralismy sie do kina. Na sale kinowa weszlismy doslownie w ostatniej chwili, a ze z uwagi na to, ze byl to pierwszy dzien wyswietlania tego filmu – nasze miejsca byly po prostu …. tragiczne. Siedzielismy w drugim rzedzie od ekranu kinowego. Dobrze, ze nie byl to typowy film akcji, bo przypuszczam, ze nasze szyje poskrecalyby sie w rulonik od szybkiego przemieszczania. Pomijajac te nieudogodnienia bylo OK.

Dla samego filmu wystawiamy ocene jak najbardziej neutralna. Nie byl zly, jednakze nie zachwycil nas na tyle, aby rozmawiac o nim przez kilka kolejnych dni. Glowne role w filmie graja Eric Bana (jako Henry) oraz Rachel McAdams jako (jako Claire). Film opowiada historie Podroznika w Czasie (Henry) oraz milosci jaka darzyla go Claire. Te podroze moga platac niezlego psikusa, gdyz Henry nie za bardzo ma nad tym kontrole. Wedruje On zarowno do przeszlosc, jak i przyszlosci. Nie moze jej zmienic, moze ja jedynie poznac. Za kazdym razem, przybywajac do “nowego wymiaru” jest nagi, co jest kolejnym klopotem dla bohatera. Podrozujac w ten sposob poznaje 6 letnia Claire. Podaza Jej zyciem przez kolejne lata, az pewnego dnia kiedy Claire jest juz dojrzala, piekna kobieta – staja na slubnym kobiercu. Tutaj jednak sie okazuje, ze Podroze jakie “musi” odbywac Henry staja sie z czasem balastem zyciowym: zamiast spedzic razem Swieta Bozego Narodzenia, Claire spedza je sama, gdyz Henry poprostu “znikl” na 2 tygodnie.

Nie chcem opowiadac calego filmu, aby nie zepsuc radosci ogladania. Klikajac tutaj mozna znalezc kilka informacji o filmie; ponizej zas zwiastun filmu.